امروز شنبه 10 اسفند 1398
akhtrgrdan.cloob24.com
    0
     

    مشتری

    (زاوش - برجیس - هرمز)

    مشتری(عربی)یا برجیس(فارسی)، پرجرم ترین سیاره منظومه شمسی ما با چهار قمر با

    اندازه های سیاره ای و بسیاری قمرهای کوچک تر، برای خود منظومه ای مینیاتوری است.

    مشتری سیاره ای گازی و از نظر ترکیبات مانند یک ستاره است. در واقع، اگر حدود ٨٠ برابر

    بیشتر از جرم اکنونش جرم داشت، به یک ستاره تبدیل می شد.

    در 7 ژانویه سال ١٦١٠میلادی، گالیله با تلسکوپ ساده و ابتدایی خود چهار "ستاره" در

    اطراف مشتری دید. او چهار قمر بزرگ مشتری را که اکنون آیو، کالیستو، گانیمد و اروپا

    نامیده می شوند، کشف کرده بود. امروزه این چهار قمر به قمرهای گالیله ای مشهورند.

    در ٣٠ سال اخیر اکتشافات بسیاری درباره مشتری و قمرهایش صورت گرفته است که اگر

    گالیله زنده بود و آنها را می شنید، بسیار شگفت زده می شد. آیو، فعال ترین جرم آتشفشانی

    منظومه شمسی است. گانیمد بزرگترین قمر منظومه است و تنها قمر شناخته شده ای است که

    میدان مغناطیسی خودش را دارد. اقیانوس مایعی ممکن است زیر پوسته یخ زده سطح اروپا

    نهفته باشد. اقیانوس های یخ زده ای نیز ممکن است زیر سطح گانیمد و کالیستو وجود داشته

    باشند. فقط در سال ٢٠٠٣ میلادی، ستاره شناسان ٢٣ قمر جدید برای مشتری کشف کردند

    که تعداد اقمار آن را به ٦٣ عدد، بیشترین تعداد قمر برای یک سیاره در منظومه شمسی،

    رساند. بسیاری از اقمار کوچک مشتری ممکن است سیارکهایی باشند که در دام گرانش

    سیاره افتاده اند.

    مشتری ظاهری بسیار زیبا با رنگهای گونانگون و پدیده های جوی بسیار دارد. ابرهایی که

    بیش از سایر قسمت ها به چشم می آیند، از آمونیاک تشکیل شده اند. ملکولهای آب در اعماق

    وجود دارد و گاهی به شکل نقاطی در ابرهای تازه تشکیل شده به چشم می خورد. "خطوطی"

    که روی سیاره دیده می شوند، کمربندهای تیره هستند و نواحی روشن با بادهای شدید

    شرقی-غربی در جو بالایی مشتری، به وجود می آیند. بین این نواحی و کمربندها طوفانهایی

    وجود دارند که برخی از آنها سالیان سال است که فعال هستند. لکه سرخ بزرگ، طوفان

    چرخان غولپیکری است که بیش از ٣٠٠ سال رصد شده است. پدیده شفق های قطبی نیز

    تاکنون چندین بار در آن رخ داده است.

    ترکیبات شیمیایی مشتری مشابه خورشید است، عمدتا هلیوم و هیدروژن. در اعماق سیاره،

    فشار و دما بسیار بالا می رود، به گونه ای که هیدروژن گازی در اعماق، به مایع تبدیل

    می شود. تقریبا در یک سوم راه به سمت مرکز، هیدروژن فلزی به وجود می آید که رسانای

    جریان الکتریکی است. در این لایه الکتریکی، میدان مغناطیسی قوی مشتری با جریان های

    الکتریکی که چرخش سریع سیاره آنها را به وجود آورده است، جمع می شود. در مرکز،

    احتمالا فشار زیاد موجب به وجود آمدن هسته جامدی از سنگ و یخ به ابعاد زمین، شده

    است. بطور کلی:سیارات گازی دارای هسته ای از جنس صخره(Rock)سپس لایه ای

    از هیدروژن فلزی مایع وسپس اقیانوسی از هیدروژن وهلیم مایع وآخر از همه جوی

    تشکیل شده از هیدروژن وهلیم هستند.

    میدان مغناطیسی قوی مشتری تقریبا ۲۸/۴ گاوس وبیست برابر میدان مغناطیسی سیاره زحل

    است.این میدان قوی ناشی از جریانات الکترونی در قسمتهای بیرونی هسته یاره که به شکل

    هیدروژن فلزی است تولید می شود.این میدان در سال ۱۹۵۰ توسط مشاهدات رادیویی ودر

    سال ۱۹۷۳ توسط فضاپیمای پایونیر ۱۰ کشف گردید. دسته ای از ذرات باردار در مغناط کره

    مشتری، ناحیه ای که خطوط میدان مغناطیسی در اطراف سیاره از یک قطب تا قطب دیگر

    را پو شانده اند، به دام افتاده اند. قمرها و حلقه های مشتری در پوششی از الکترون ها و

    یونهای به دام افتاده در میدان مغناطیسی سیاره، قرار گرفته اند. مغناط کره مشتری، شامل این

    ذرات و میدانها، ١ تا ٣ میلیون کیلومتر به سمت خورشید و بیش از 1 میلیارد کیلومتر در پشت

    مشتری، تا مدار زحل، کشیده شده است

     

     

    0
    فتاب:  استفان هاوکینگ فیزیکدان مشهور انگلیسی که به تازگی در نشریات و برنامه‌های تلویزیونی در رابطه با عجایب علم فیزیک و سفر در زمان اظهار نظرهای قابل توجهی ارائه می‌کند به تازگی در قالب مقاله‌ای به بررسی شیوه‌های ممکن برای سفر در زمان پرداخته است که بخشی از آن در نشریه ان‌بی‌سی به این شکل منتشر شده است: 


    0

    استیون هاوکینگ، فیزیکدان نظری انگلیسی در مقاله‌ای که بطور آنلاین منتشر کرده، اینچنین گفته که بجای سیاه‌چاله در حقیقت «خاکستری‌چاله» وجود دارد. این ادعا بر پایه ی مقاله ی تازه ی هاوکینگ است که در آن مدعی شده در سیاهچاله “افق رویداد” وجود ندارد.

     

     stephen-Hawking

    0
    نام نویسنده: استیون هاوکینگ / Stephen Hawking
    فرمت کتاب: PDF
    تعداد صفحات: 267

    دانلود - 4.26 مگابایت

     
    0
                                                          500 میلیون سال بعد از انفجار بزرگ

     

    به نظر شما هستی در 500 میلیون سال بعد از انفجار بزرگ چه شکلی داشت؟ در حال حاضر هیچ امکانی حتی با کمک تلسکوپ برای برگشتن یا "دیدن" به گذشته کائنات وجود ندارد، اما کیهانشناسان دانشگاه دورهم در انگلستان با استفاده از یک شبیه سازی کمپیوتری سعی نمودند تا ببینند که اوایل هستی یا کائنات چگونه بوده. در نتیجه تصاویر زمان اولیه یا "طلوع کیهانی" را بدست آوردند و زمان شکل گیری اولین کهکشان ها را نیز محاسبه نمودند. در این شبیه سازی سعی شده تا نقشی را که ماده تاریک در تشکیل ستاره ها بازی نموده نیز مشخص شود.

     

    به گفته آلوارو اورسی سرپرست این تحقیق " ما بصورت موثر به زمان گذشته می نگریم و امیدواریم تا بفهمیم که کهکشان های شبیه کهکشان ما چگونه ساخته شده و در ضمن اطلاعات بیشتری در مورد ماده تاریک بدست بیاوریم. وجود ماده تاریک در شکل گیری کائنات بسیار اساسی است و بدون آن وجود من و شما امروز در اینجا غیر ممکن بود".